MARJOLEIN, IJSKONIJN?

Bij de kassa van de supermarkt stonden de roddelblaadjes. Op een cover: Mike en Marjolein uit ‘Blind getrouwd’. “Samenwonen lukt niet meer”, luidde de kop. En: “Nog nooit gebeurd in Blind Getrouwd.” Alsof het een drama betrof waarvan de voltallige Vlaamse bevolking de dupe is. Dat vonden de aanschuivende dames voor mij ook. Afkeurend rolden ze met hun ogen en wezen naar Marjolein: háár schuld was het. Ze noemden haar een ijskonijn, Mike een arme ­lieverd. Net als de vele criticasters op Twitter spraken zij alsof ze het duo goed kenden. Alsof ze wekelijks bij Marjolein op de koffie gingen en zich op haar toilet schoonveegden met wc-papier met puppyprint. Alsof ze elke zondag hijgend met Mike gingen fietsen. Dat gevoel krijg je als je naar ‘Blind Getrouwd’ kijkt: dat je alles over de deelnemers weet. Maar dat is niet zo. Wij zien slechts een deel van wat er tijdens de ­opnames gebeurt. De beelden die de programmamakers uitkiezen, alsook de montage ervan, bepalen onze perceptie. Wellicht is er iets tussen Mike en Marjolein gebeurd waarvan wij geen enkele weet hebben. Omdat het te raar was - of zelfs te vies! - om uit te zenden. Die gebeurtenis verklaart ongetwijfeld de plotse omslag van Marjolein. Misschien toonde Mike haar zijn collectie snottebellen. Ik ging als kind logeren bij een jongen die zijn snot onder zijn hoofdkussen verzamelde en daar trots op was. Sommige mensen ontgroeien oude gewoontes niet. Of misschien stelde Mike Marjolein voor dat zij zichzelf zou insmeren met honing en hij zou doen alsof hij een bijtje was. We weten het simpelweg niet. Hoe dan ook verdient Marjolein het voordeel van de twijfel. Zij is niet verplicht om onze tv-avond op te leuken. En het is niet omdat ze een vrouw is, dat ze altijd lief en zacht moet zijn. Opkomen voor ­jezelf maakt je nog geen ijskonijn. Dat heet zelf­respect. (verschenen in Het Nieuwsblad / De Gentenaar)

Reacties

Populaire posts van deze blog

FOETUS

OMGAAN MET HOOGSENSITIVITEIT

Flor Hermans