maandag 31 juli 2017

ONTVOERD DOOR ALIENS

Rond 4 uur 's morgens rijd ik (nuchter) naar huis na een gezellige avond. Als ik bijna thuis ben, ontwaar ik een opvallend groot licht aan de hemel. Veel groter dan de sterren. Het is geen vliegtuig, want die knipperen en vliegen voorbij. Deze lichtbal deint heel zacht ter plaatse wat op en neer. Eenmaal thuis, ren ik de tuin in om te kijken of het licht er nog steeds is. En jawel, daar hangt het, stralend in de zwarte nacht als de ster van Bethlehem. Zou het een ufo zijn, vraag ik me af en ik blijf turen. Vast niet. Wellicht is het een of andere uit de kluiten gewassen ster die ik nog niet ken. Of een planeet die pas rond 4 uur op dit punt aan de hemel staat, en dan slaap ik normaal gesproken. Maar toch. Stel je voor!
Ik geloof in buitenaards leven. Het idee dat wij, mensjes, de enige wezens in het heelal zijn, vind ik ronduit arrogant. Op de sociale media las ik eens een artikel over buitenaardse wezens: sommigen menen het goed, anderen niet. Nu moet ik daar aan denken. Stel je voor dat ik effectief naar een ufo staar en de inzittenden dat in het snotje krijgen? Ik kijk om me heen. Het is pikdonker in de tuin en op wat tjirpende krekels na, doodstil. Mijn vriend zit in het buitenland. Als ik nu ontvoerd word door aliens, merkt niemand het! Dus film ik de lichtvlek met mijn smartphone en verzend het resultaat naar mijn slapende vriend in het buitenland. Als hij me dan bij het ontwaken niet te pakken krijgt, weet hij tenminste dat ik onderweg ben naar Jupiter.
Pas na een uur staren download ik een sterrenhemel-app en ontdek ik dat de lichtbal er niet op terug te vinden is. Toch ben ik moe en besluit ik te gaan slapen. De volgende dag lees ik op de website van het Belgisch ufo-meldpunt dat iemand anders het “vreemd helder lichtpunt” de nacht voordien in Hoogstraten heeft gespot. Het beeldmateriaal lijkt exact op het mijne. Wellicht zal ik nooit weten wat het was.
(Mijn column, vandaag in Het Nieuwsblad / De Gentenaar)

vrijdag 28 juli 2017

Hoogsensitief?

En hop, de cover van 'Leven zonder filter' is af. Wat vinden jullie ervan?

In september komt het boek uit. Meer info vind je op de facebookpagina


woensdag 12 juli 2017

GEORGANISEERDE PASSIE

“Seks in de natuur, een aanrader of niet?” was de afgelopen dagen een populair artikel op nieuwsblad.be en scoorde heel wat reacties op Facebook. Ook van ene Vica, een gepensioneerde dame uit West-Vlaanderen. Zij noemde seks in de natuur “gewoon zielig en ordinair nog erger dan hoeren en daar geven ze hun mening over sorry ik begrijp dit wereldje niet hoor en heeft niets te maken met preuts zijn maar met zelfrespect”. Persoonlijk vind ik interpunctie een teken van zelfrespect. Ach, smaken verschillen.
Hoe dan ook: in het artikel raadt Ilse Nackaerts, ­auteur van het boek ‘Spannende Seks’, de lezers aan om rond valavond te werk te gaan. Voor de vrouwen tipt zij een wijde rok en een hemdje dat vooraan open kan. Je neemt ook het best een dekentje en muggenspray mee, klinkt het. Persoonlijk vind ik dat weinig spontaan overkomen. Alsof je je vrijpartij enkele dagen op voorhand moet inplannen: “Schat, hebt gij donderdagavond een gaatje in uw agenda, dan pak ik het dekentje en de muggenspray alvast in en ga ik woensdag een hemdje shoppen. Kijkt gij al eens op Google Maps voor een tof bos. Niet te ver hé, want om 20.30 uur begint er een film op Vijf.”
Bij seks in de natuur denk ik juist aan een ongeorganiseerde opstoot van passie. Aan krakende takken onder vlezige billen. Mierenbeten die niets meer uitmaken. Aan bijten in bloot vel, en zweet en zand proeven. En ook wel aan een onverwacht voorbijvarende boot met joelende matrozen, waardoor je vrijpartij plots een match met supporters lijkt - maar dat kan met eigen ervaringen te maken hebben. Sorry, Vica.
Afijn, misschien vinden heel wat mensen zo’n geplande boswip juist erg spannend. Gisteren, bij valavond, zag ik alvast twee vijftigers een natuurgebied insluipen: zij droeg een zwierige rok en een hemdje met knopen, hij hield een opgerold dekentje en een spuitbus vast. Ze keken verwachtingsvol. En ik moest me inhouden om niet te roepen: “Ook op de site van Het Nieuwsblad gekeken?”

(Deze column verscheen op 12/07/2017 in Het Nieuwsblad / De Gentenaar)