donderdag 29 december 2016

Vlug, een pil!

Uit nieuwe cijfers van het Riziv blijkt dat nog nooit zo veel jongeren, kinderen, kleuters en peuters antidepressiva slikten als vandaag. De voorzitter van de Belgische Federatie van Psychologen noemt dat zorgwekkend: “Deze cijfers tonen aan dat onze maatschappij lijdt, maar het antwoord dat wij bieden is heel medisch.” Bovendien beïnvloeden deze pillen de karakters en groeiende hersenen van kinderen. Wellicht zou in veel gevallen therapie een meer verantwoorde oplossing zijn, maar in tegenstelling tot pillen wordt psychotherapie niet terugbetaald.
Van mijn 16de tot mijn 23ste kampte ik met een depressie. Omdat ik pillen symptoombestrijding vond, wilde ik de situatie bij de kern aanpakken via therapie. Een persoonlijke keuze, waarmee ik andermans beslissing niet wil veroordelen. Ik kwam bij een psychologe terecht die EMDR-therapie aanbood: een ­wetenschappelijk ondersteunde benadering waarbij je - kort samengevat - eerdere trauma’s herbeleeft en je interpretatie van die feiten herprogrammeert. Het was een zeer zware periode die me krachtiger en wijzer maakte. Maar tijdens die periode stuitte ik op veel kritiek in mijn omgeving en verloor ik mijn vrienden. Toen al rustte er een taboe op depressie.
En ook nu nog lijkt het alsof depressie nog synoniem staat voor zwak. Een zwakte die verstopt moet worden of, in hardnekkige gevallen, vlug weggeslikt met een pil. Dat is het gevolg van polair denken. Goed of slecht, superieur of inferieur, wij versus zij: polair denken is de oorzaak van alle vormen van intolerantie. Ook die jegens jezelf, wat volgens mijn ervaring tevens in neerslachtigheid kan uitmonden. Daarom wil ik in tijden van kerstboodschappen en nieuwjaarswensen oproepen tot meer denken vanuit eenheid. Opdat we ook de leerzame schaduwen in het leven toelaten, vergezeld van constructieve ondersteuning. Hoog tijd dat psychotherapie wordt terugbetaald.
(Afwisselend geven Fleur van Groningen en Nico Dijkshoorn hun eigen kijk op de actualiteit. 'Vlug, een pil!', verscheen in Het Nieuwsblad op 28 Dec. 2016.)

1 opmerking:

  1. Het is inderdaad wraakroepend dat de pillencultuur (zeker in dit land) nog steeds bovenaan de therapeutische agenda staat. Eerlijkheidshalve moeten we toegeven dat we ons vaak veel te vlot aan de chemische medicatie overgeven. Niet in het minst omdat die medicamenten doorgaans vlotjes terugbetaald worden door de overheid, maar ook omdat we onszelf te weinig tijd gunnen om grondig te genezen. Daarmee is niet gezegd dat medicatie niet zinvol is in acute gevallen, maar we staan te weinig stil bij de niet te loochenen nevenverschijnselen die soms schadelijker kunnen zijn dan de kwaal zelf. In onze prestatiemaatschappij wordt ziekte als een economische verliespost beschouwd. Gevolg wordt echter te gemakkelijk losgekoppeld van oorzaak. En die oorzaak hebben we misschien beter in de hand dan we zelf beseffen. Maar dan moeten we onszelf ook de tijd gunnen om te herstellen.

    BeantwoordenVerwijderen