vrijdag 17 januari 2014

NAMEN EN MERKEN

Koppels zonder kinderen zijn gelukkiger in hun relatie dan koppels mét. Dat blijkt uit een studie aan de open universiteit van het Verenigd Koninkrijk. Ouderschap is dus geen garantie op geluk en, als ik de reacties op de sociale media mag geloven, zelfs allesbehalve een pretje. Iets wat het populaire YouTube-filmpje ter promotie van de horrorfilm Devil's Due - een verborgen camera-grap met een doodenge huilbaby, bekijk het niet als u net een propere onderbroek hebt aangedaan - alleen maar lijkt te bevestigen. Gelukkig zijn er manieren om de pijn te verzachten. Uw kroost mag uw leven dan wel dag in dag uit verzieken, u kunt het hen ook betaald zetten. Bijvoorbeeld met de omstreden app Plastic Surgery & Plastic Doctor & Plastic Hospital Office for Barbie, waarmee uw kinderen volslanke cartoonfiguurtjes op een liposuctie kunnen trakteren en onbewust zelf complexen ontwikkelen waarmee ze de rest van hun leven zullen worstelen. Of nog beter: door ze een bizarre naam te geven. Pesterijen gegarandeerd. Een Canadees koppel maakte alvast een website waarop iedereen een naam kan verzinnen voor hun dochter die in april ter wereld komt. Een aantal brave lieden stemde op Charlotte en ­Camille, het merendeel (wellicht doorgewinterde ouders) pleit echter voor namen als Megatron, Laqiusha, Cthulhu, Zelda en mijn persoonlijke favoriet: Not Zelda. Geef toe, dat moet gewéldige conversaties opleveren bij al haar toekomstige ontmoetingen en zal haar zoektocht naar de ware danig bemoeilijken. Een vertaald voorproefje: 'Hoe heet jij?' - 'Niet Zelda.' - 'Euh, hoe dan wel?' - 'Niet Zelda.' - 'Oké, Charlotte? Camille?' - 'Niet Zelda, verdomme! Ik heet NIET ZELDA!'
***
Hier kunnen we er in elk geval ook aardig wat van. De Nederlandse website devernoeming.nl lijstte de tweehonderd opmerkelijkste Vlaamse kindernamen uit 2013 op. Zo wordt er binnenkort vast ergens in een crèche geroepen: 'Geef die monchichi terug aan Mafifi!' En werd er in een gemeentehuis ene Ibrahim Sorry Ben geregistreerd. Alle vooroordelen over ambtenaren ten spijt: hier is ongetwijfeld sprake van een ijverig exemplaar dat alles opschreef wat de vader zei. Zelfs toen die zich plots hardop herinnerde dat zijn vrouw een andere naam wilde. En dan was er nog Polleken, wellicht het gevolg van een meisje dat haar date in het dialect vroeg om haar hand vast te houden, waarop de kerel in kwestie zich niet kon beheersen en zij nu tot vervelens toe grapt: ' Awel dan eet hem mij aigenlijk faitelijk toch 'n polleken gegeven, hé.' Laat ons in elk geval hopen dat Sherrif en Rover op dezelfde speelplaats terechtkomen, maar Loezer en Succes later nooit hetzelfde kantoor delen. Tenzij Tamme Jonathan bij hen komt solliciteren. Dat is gewoon té leuk. Maar laat ons vooral ook niet vergeten dat we van een vrouw die haar hele kindertijd 'Alles, komen eten!' heeft gehoord, niet mogen verwachten dat ze kan doseren.
***
Op het autosalon kan ook niet iedereen doseren. Toen op de vorige editie een masturberende man aan de stand van Suzuki werd ontdekt (sindsdien stellen almaar meer uitgebluste echtgenotes hun man het Suzukistandje voor als hij voorzichtig de missionarishouding oppert), eiste Joëlle Milquet dat de hostessen er voortaan zediger bij zouden lopen. Bij Mercedes blijft het nu stijlvol omdat het volgens hun press relations manager anders uit de hand loopt. Een niet zo subtiele sneer naar de eerder genoemde concurrentie, die dat letterlijk bewees. Desondanks kiest Suzuki dit jaar voor een pikante Romeinse klederdracht. Maar om niet seksistisch te zijn, lopen er ook enkele Romeinse 'excuuskeizers' rond. Al is dat niet zo commercieel. Want volgens de marketing manager van Yamaha worden hun motoren meer gefotografeerd en gedeeld op sociale media als er een sexy vrouw opzit. 'Wij winden daar geen doekjes om', klinkt het. Nee, eerder netkousen en leer. Nu, ik ga mij daar niet mee bemoeien. Wat mij alleen verwart, is dat pitspoezen een struikelblok vormen maar niemand 'seksisme' roept als de kandidates van Miss België 2014 in bikini dansen in de hoop een nagelnieuwe Peugeot 208 op de kop te tikken. Misschien gaat het erom wie de auto mee naar huis pakt: de kwijlende maar betalende man, of het halfnaakte, glimlachende meisje. Toch lijkt het erop dat het einde van de babes op het autosalon is ingeluid. Want wie wil er nu een auto kopen die dateert van tien jaar na de Eerste Wereldoorlog?



IN DE MARGE

* Tijdbommen
Elizabeth Starr, een Amerikaanse pornoster van 43, vreest dat haar borstimplantaten haar elk moment kunnen doden. Zo’n 15 jaar geleden liet ze de inmiddels illegale ‘string’-implantaten plaatsen, die ervoor zorgen dat haar borsten blijven groeien. Inmiddels zit ze aan een O-cup - geen letter die de lading beter dekt. Artsen raden haar een dubbele mastectomie aan voor de boel ontpoft maar Starr, moeder van 2, heeft al 63 corrigerende operaties achter de rug en kan er geen meer aan.
www.nieuwsblad.be/tijdbom
* Hartendief
De Gentenaar Gilbert D. (50), beter bekend als charmezanger Gilbert O’Brian, wond vroeger vrouwen om zijn vinger met liedjes als ‘Je Beeld Blijft Me Steeds Bij’. Nu doet hij dat met leugens over de dood van zijn eigenlijk kerngezonde moeder en zijn zogenaamde terminale kanker. Zo troggelde hij bij verschillende vrouwen al duizenden euro’s af. Het parket vorderde 2 jaar cel en een vette boete. Klinkt als prima materiaal voor een schlagermusical. Net als de ‘opera’ over Mili Vanilli – u weet wel, het popduo dat hun prijs moest inleveren omdat ze niet konden zingen- die binnenkort in New York in première gaat. Ik kijk alvast uit naar liedjes als: ‘ Je Geld Blijft Me Steeds Bij.’

* Kinderwereld
De Russische fotografe Elena Shumilova wil geen moment missen van haar opgroeiende kinderen. Daarom fotografeert ze hen elke dag en verwerkt de beelden ’s nachts. Het resultaat is een ontroerende blik in de dromerige wereld van haar twee zoontjes, hun honden, kat, konijn en eendjes.
www.nieuwsblad.be/kinderwereld
* Post-it Papa
In 2010 besloot Chris Illuminati zijn job op te zeggen zodat hij thuis kon blijven om voor zijn pasgeboren zoon te zorgen. Net als op kantoor schreef hij alles wat hem bezighield op post-its, als een ludiek verslag van de dag voor zijn ‘vaste kamergenoot’ / vrouw. Het grappige resultaat vindt u terug op zijn blog:
messagewithabottle.tumblr.com.

(‘De Week van Fleur’, verschenen in Het Nieuwsblad 17/01/2014)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen