maandag 6 augustus 2012

AGONY AUNT 05/08/12

Schrijfster en cartooniste Fleur van Groningen, geeft wekelijks advies met een knipoog.
Ook een vraag? Mail naar
fleur.van.groningen@nieuwsblad.be


Beste Fleur,
‘Net zoals in de dierenwereld zullen verschillen ook bij de mens erg uit elkaar lopen. Sommige zijn zonder moeite monogaam, voor anderen is dit niet weggelegd’, beweert Dirk Draulans. Hoe moet een mens die problemen heeft met monogamie zich opstellen? Moet hij er zich aan trachten te houden zoals de 'beschaafde' maatschappij dat ons voorhoudt of niet? Wij mannen, worstelen hiermee.
Theo S.

Lieve Theo,
Een mens ervaart geluk wanneer hij trouw is aan zichzelf. Als jij niet gemaakt bent voor monogamie, waarom zou je jezelf dan forceren? Wél dien je open kaart te spelen met je partner(s). Kan zij dit niet aan, dan heeft ze het recht om zonder jou verder te gaan. Anderzijds kan je je afvragen waarom je zo worstelt met monogamie. Wij mensen zijn niet alleen beesten met voortplantingsdrang, we zijn ook de som van onze ervaringen en gevoelens. Vreemdgaan wordt vaak veroorzaakt door een relatie waarin je niet voldoende jezelf kunt zijn. Doordat je gedwongen wordt tot ontrouw aan jezelf, word je ontrouw aan je partner. Je gaat de spanning, bevestiging, ruimte om jezelf te kunnen zijn of zelfs liefde,  elders zoeken.  Een loopse teef zoekt geen bevestiging of spanning op bij een hitsige reu, dus daar houdt de vergelijking met de dierenwereld meteen op. Behalve dan wat Dirk Draulans betreft. De gelijkenissen tussen hem en de Javaanse Langoer, zijn té treffend.

Lieve Fleur,
Sinds enkele maanden heb ik een nieuwe vriend. We hebben het fijn maar hij gedraagt zich zo voorzichtig in bed. Gisteren merkte hij op dat ik te ruw was. Nog nooit heeft een man mij die kritiek gegeven! Ze zeggen altijd dat ik zo goed ben in bed! Ik voel me nu erg onzeker en durf niet meer te vrijen.
Katrien D., Riemst
Lieve Katrien,
Bekijk het positief: jouw lief kan over seks praten en met zo’n man, kom je tenminste ergens  - letterlijk en figuurlijk.  Bovendien is er toch niks fijners  dan,  in plaats van je oude vertrouwde trukendoos boven te halen,  je te verdiepen in de verlangens en het lijf van je geliefde?  Die zoektocht is een traktatie. Eentje om te koesteren, want op een dag weet je het meeste wel, naar ’t schijnt. Mijn ervaring is dat naar gelang je elkaars seksuele identiteit beter leert kennen,  er een gezamenlijke seksuele identiteit  ontstaat, die blijft evolueren. Zet je dus over die onzekerheid heen en stel je open voor nieuwe ervaringen. Er is nog zo veel om te ontdekken en om vreselijk zelfzeker door te worden! Wordt het toch niks tussen de lakens? Dan vind je vast troost in ‘
Het succes van slechte seks’ door ervaringsdeskundige Dirk Draulans.

Beste Fleur,
Ik word al meer dan 30 jaar afgewezen. Het ligt niet aan een gebrek aan zelfkennis, al ben je daar nooit mee klaar. Ik ontmoet veel vrouwen. Sommige tonen interesse maar dat duurt nooit lang. Sommige adoreren mij, maar puur platonisch. De meesten zijn onverschillig.  Een kleine minderheid staat extreem negatief tegenover mij.  Ik loop namelijk nogal in de kijker. Door omstandigheden ben ik een bekende volksfiguur geworden. Zelfhulpboeken leveren geen oplossing. Aan botsende karakters kan het niet liggen, ik ben al zo'n grote toegever.
Peter C., Kortrijk
Lieve Peter,
Er bestaat een theorie dat alle personages in een droom, aspecten van jezelf vertegenwoordigen. In het echte leven gebeurt dat ook een beetje: mensen spiegelen je blinde vlekken, waarvan je je anders niet bewust zou worden. Het is goed mogelijk dat jij jezelf, op onbewust niveau, afwijst. Misschien ligt de oorzaak in je kindertijd: kritische ouders of juist te veel aandacht waardoor je voortdurend denkt je te moeten bewijzen. Mensen die zichzelf  afwijzen, gaan steevast op zoek naar de goedkeuring van anderen. Via podia, uiterlijk, status en door te behagen. Daar valt toegeeflijk gedrag ook onder. Misschien kan jij je eigen bevestiging opzoeken, en de mening van anderen loslaten. Het is een cliché, maar als jij jezelf graag ziet, wordt ook dat gespiegeld. Dan komt de juiste vrouw vanzelf op je af. Vergeet niet: een relatie is een aaneenschakeling van confrontaties. Als je jezelf niet graag ziet, kan dat behoorlijk akelig worden.


Dag Fleur,
Ik kon altijd heel goed overweg met de zus van mijn vriendin. Na de scheiding van mijn schoonzus, ben ik een handje gaan toesteken bij haar verbouwingen  en tuinonderhoud. Daardoor zijn we op vriendschappelijk vlak steeds meer naar elkaar gegroeid. Maar onlangs ging ze met me mee naar het voetbal en kuste me. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat dat niet kon en we zijn het voorval vergeten. Maar nu begin ik toch iets voor haar te voelen. Hoe ga ik hiermee om?
Mike D.

Lieve Mike,
Ik neem aan dat je je relatie niet op het spel wil zetten, anders had je dat al wel gedaan. Om met je gevoelens om te kunnen, kan je ze best grondig onderzoeken.  Ze vertellen je namelijk iets over jezelf en de kans is groot dat als je die boodschap ontcijferd heb, de verliefdheid vanzelf verdwijnt. Wat raakt je : de persoonlijkheid van jouw schoonzus of eerder het gevoel dat ze jou geeft?  Misschien ben jij al een hele tijd samen met je vriendin en voel je je niet meer zo begeerd. Dan kan zo’n kus je plots terug tot superheld bombarderen. Maar dat betekent nog niet dat jij en je schoonzus voor elkaar gemaakt zijn. Eerder dat jij iets te kort komt, waardoor je zelfvertrouwen slinkt.  Het is belangrijk dat jij jezelf weer spannend gaat vinden, zonder de hulp van de lippen van je schoonzus. Misschien door een nieuwe uitdaging op professioneel vlak?  Of waarom ga je niet eens op een survival vakantie?  Binnen de kortste keren voel jij je terug een echte vent en ondertussen mist je vriendin je zo vreselijk, dat ze je bij thuiskomst een zoen geeft die nog veel dieper in je ziel brandt.   Ondertussen krijgt schoonzuslief de tijd om te bedenken dat het misschien toch niet zo netjes is om de man van haar zus te versieren. Ik zou zeggen: huur vlak voor je vertrek nog snel een gespierde twintiger met groene vingers voor haar in. Bij nader inzien: laat die groene vingers maar. Halfnaakt met een snoeischaar een rozenperk kunnen poseren, is de enige vereiste.
eerder verschenen in Het Nieuwsblad

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen