zaterdag 16 juli 2011

ONGESTRAFT VREEMDGAAN

Fleur de Collaborateur
ONGESTRAFT VREEMDGAAN
(met de hulp van uw liefste)
Er wordt beweerd dat vrouwen een zesde zintuig hebben wat overspel betreft. Echter: niets is minder waar. U, beste kerel, verraadt uzelf voortdurend met uw transparante gedrag. U bent een man, ergo: u denkt niet al te veel na over de consequenties van uw daden. Als een ezel volgt u uw wortel en achteraf zit u met de gebakken peren – zoals mijn veganistische tante zaliger het zou formuleren. Vrouwen – u weet wel: die wezens die in de oertijd de bessen en knollen al van mijlenver in de smiezen hadden-  hebben veel meer oog voor detail. Kleine veranderingen in uw gedrag en gezicht vallen hen ogenblikkelijk op. Als u dus ongestraft wilt rondneuken zult u toch een klein beetje moeten nadenken. De oplossing is gelukkig eenvoudig: zet uw eega op een dwaalspoor. Uw veranderingen zult u niet kunnen verbergen maar u kunt ze wel een andere betekenis toedichten. Wilt u vreemdgaan, veins dan een depressie.      
1.De eerste symptomen  
Ik begrijp het euvel: uw collega heeft het altijd iets te koud en in plaats van naar uw computerscherm te staren, haakt uw blik zich vast aan haar priemende tepels. Of u probeert veilig naar huis te rijden maar terwijl uw gedachten afdwalen naar die langbenige schone uit de supermarkt, blokkeert uw dampende erectie het stuur. Het moge duidelijk zijn: het is van groot belang voor zowel uw job als uw veiligheid dat u van de verboden vrucht eet, ze verteert en terug uitschijt alsof ze nooit heeft bestaan. Zodat u vervolgens tijdelijk weer de draad van uw leven kunt opnemen. Helaas zijn de meeste echtgenotes minder soepel en zien zij hun beminde wederhelft nog liever ontslagen of verongelukt dan dat zij zijn kroonjuwelen aan hun medezusters uitlenen.  Start daarom, zodra u een appetijtelijk brokje in het vizier krijgt, met uw nepdepressie. Begin met de eerste symptomen: staar afwezig in de verte tijdens het gezamenlijke avondmaal, zwijg en zucht af en toe bedrukt. Help uzelf door op dat moment aan vervelende dingen te denken: de lichaamsgeur van uw schoonmoeder, die keer dat uw vrouw haar Chardonnay per ongeluk over uw X-box omstootte, de comeback van Enrique Iglesias. Na een paar keer zuchten en fronsen, zal uw eega haar nieuwsgierigheid niet meer kunnen bedwingen en informeren naar wat er scheelt. Op dag één antwoord u bits: “Niets”. Trek u daarna mysterieus terug (ga masturberen terwijl u een voetvalmatch volgt op uw I-Phone, bijvoorbeeld). Op dag twee verzucht u: “Ik weet het niet” en haalt bij alle volgende vragen moedeloos uw schouders op. Op dag drie stamelt u: “Misschien heb ik wel een vervroegde midlife crisis. Ik voel me zo hulpeloos”. (Als u wat ouder bent laat u ‘vervroegde’ vanzelfsprekend weg, als u wat jonger bent doet u beroep op de nieuwe hippe term quarterlife crisis’. En met een verlate quarterlife crisis komt u vast ook nog wel weg.) Het woord ‘hulpeloos’ zal uw vrouws moederinstinct onmiddellijk aanwakkeren: zij zal niets liever willen dan dat u uitgebreid over uw gevoelens praat en een beroep doet op haar zorgzame karakter. Bovendien is dit het aangewezen moment om haar toestemming te krijgen voor zaken waarvoor ze anders een vette njet geeft. Stel uw echtgenote voor dat u in therapie gaat. U hebt reeds een goede psycholoog op het oog. Voorlopig zou u wel minstens drie avonden per week bij hem moeten langsgaan maar dat hebt u dan ook nodig, want het gaat steeds meer bergaf. Ja, die sessies kosten een flinke duit, maar het is het waard, toch?
En kijk: zo krijgt u gratuit neuktijd met uw hitsige collega en op de koop toe een aardige zakcent voor hotelrekeningen en cadeaus. En dat zonder dat uw wederhelft zich ook maar één seconde afvraagt waar u bent, en met wie. Graag gedaan.

2. Identiteitscrisis
Het is algemeen geweten dat een depressie –want zo luidt al vlug de conclusie van uw psycholoog- funest is voor het libido. Zodoende zal uw vrouw, overlopend van erbarmen, vast begrip opbrengen voor het feit dat u voorlopig niet met haar wilt vrijen. Wat u dan weer de kans geeft om uw zaad op te sparen voor ellenlange ‘trektochten’ terwijl u mijmert over Katinka van op de chat, of zodat u de bedreven bedacrobaat kunt uithangen met het botergeile buurmeisje. Natuurlijk zet u uw minnares onder de naam van uw zogenaamde psycholoog in uw gsm (Duits aandoende namen komen sinds Freud altijd geloofwaardig over). Dat verklaart meteen het vele telefoonverkeer: regelmatig belt uw zielenknijper om een afspraak te verzetten of te bevestigen en al gauw ontwikkelen u en dr. Berchtwald zo’n hechte band dat u hem ook midden in de nacht mag sms’en met een probleem. Vervolgens stelt de vriendelijke man u voor om samen op revivalweekend in de Ardennen te gaan: hij wil u graag terug in contact brengen met uw innerlijke oerman. Wat dan ook dringend nodig is na de recente identiteitscrisis die u aanzette tot het experimenteren met travestie – vandaar de lippenstift op uw overhemd en het nieuwe, vrouwelijke parfum. Als u stralend thuiskomt, met pretoogjes en een brede grijns, meldt u blij dat het opeens een stuk beter gaat. De therapie werpt duidelijk vruchten af maar natuurlijk bent u nog steeds kwetsbaar en is het bang afwachten of u niet hervalt. De woorden ‘kwetsbaar’ en ‘bang’, en uw openhartige houding omtrent uw emoties,  zullen uw vrouw week maken van liefde. Haar man is anders dan de andere mannen: hij deelt zijn innerlijke wereld en heeft een goed ontwikkelde vrouwelijke kant! Wat is ze toch een bofkont!
Houd echter wel rekening met het feit dat uw vrouw ook maar een mens is, en haar behoefte aan liefde, contact en aanrakingen op gegeven moment toch de overhand kan krijgen. Misschien raakt haar geduld wel op of speelt uw geweten op. Dat u zich schuldig voelt hoeft u in dit geval gelukkig niet te verhullen – zij kent immers de reden: ‘uw depressie’, en zal juist dankbaar zijn om dit blijk van medeleven. Haar uitzonderlijke man heeft empathie! De schat!
Dus mag u bloemen voor haar kopen. Zet iets in de trant van: “Het is niet omdat ik er zo weinig voor je ben, dat ik niet aan je denk” op het kaartje en zeg haar dat  u haar steun tijdens deze moeilijke odyssee bijzonder waardeert. Haar protest zal tijdelijk slinken en uw vrouws dankbare glimlach sust vast ook even uw geweten.  

3. Vernietigende zelfkritiek
Na enige tijd kan uw echtgenote de angst ontwikkelen om u te verliezen. Als vrouwen merken dat hun goede zorgen geen resultaat opleveren, geven ze gemakkelijk zichzelf daarvan de schuld.  Dat veroorzaakt alleen maar tranen en oeverloos gezeur.  Gun uw eega daarom op tijd en stond een blowjob en laat haar bier en nootjes aandragen als u naar het tennis kijkt. Ze zal zich nuttig voelen. Let er ook op dat u haar blijft betrekken bij de vorderingen die u dankzij uw therapie maakt. Vrouwen die zich buitengesloten voelen, ruilen namelijk tranen en gezeur maar al te gauw in voor bemoeienissen en stalkerig gedrag.  Uw echtgenote zou uw jaszakken kunnen onderzoeken of u achtervolgen en zo alsnog uw geheim ontdekken. Prent haar daarom in dat uw moeilijkheden niets, maar dan ook niets met uw huwelijk te maken hebben. En vooral: dat zowel dr. Berchtwald als u geen enkele reden zien waarom zij mee naar de sessies zou komen. Haar steun en begrip zijn goud waard, verder hoeft zij niets te doen. Trouwens, volgens dr. Berchtwald is uw depressie overduidelijk het gevolg van vernietigende zelfkritiek. Mocht uw vrouw aanwezig zijn tijdens uw ontboezemingen, dan zouden haar opmerkingen of medelijden u ongetwijfeld castreren. Welke liefhebbende echtgenote wil dat op haar geweten hebben? 

4. Laag zelfbeeld
Zorg er tevens voor dat u uw vrouw niet uit het oog verliest. Want terwijl u wegdroomt bij kletsnatte herinneringen en bloedhete vooruitzichten, zou zij  in alle eenzaamheid zelf tot overspel kunnen worden verleid. Door een behulpzame vriend die ze vroeger niet zag staan omdat hij te aardig was, of door een pokdalige collega wiens flaporen zo goed blijken te luisteren. Eenzame vrouwen zijn gemakkelijke slachtoffers. Vraag haar daarom regelmatig hoe haar dag was, geef haar occasioneel een compliment (blijf ongekunsteld: u mag geen argwaan zaaien) en zet haar aan tot uitstapjes met een vriendin die op uw hand is. Maak in geen geval jaloerse opmerkingen over andere mannen: dat soort transparante projecties (‘ik bent niet te vertrouwen dus jij ook niet’) doorziet haast elke vrouw. Als u zich toch niet kunt beheersen, wijd uw jaloezie dan aan uw lage zelfbeeld. Uw vrouw zal ogenblikkelijk zowel uw lijf als uw ego willen strelen. Misschien komt daar zelfs een nummertje van? Uw affaire kan dat wel hebben: het nieuwe is er inmiddels toch af dus heeft het niet langer zin om uw goddelijk geslachtsorgaan exclusief voor uw maîtresse te reserveren.

5.  De doorbraak
Misschien wordt u tot over uw oren verliefd op uw minnares en ziet u geen andere mogelijkheid dan uw vrouw te verlaten. Besef dan goed dat overspelige echtgenoten met rede haast nooit hun vrouw verlaten: binnen de kortste keren verandert uw rode sportkar in alimentatie, noemt uw kroost een andere man ‘papa’ en ontpopt Geil Konijntje zich tot een nog grotere zeur dan uw ex.  Maar het kan natuurlijk ook dat u vreselijk gelukkig wordt met uw nieuwe aanwinst. Houdt dan deze handleiding goed bij, mocht u haar ooit willen bedriegen.
Een andere mogelijkheid is dat u uw vrouw herontdekt. Misschien bent u al die tijd van haar blijven houden en is uw penis gewoon even op studiereis geweest. Dan is er natuurlijk niets aan de hand – zolang uw kleine vriend geen enge ziektes in het buitenland heeft opgedaan. Wat niet weet, wat niet deert. Ga dan ook zeker niets opbiechten, daar wordt uw vrouw alleen maar ongelukkig van. En u zult zich ook niet opgelucht voelen als u er plots met de deegrol van langs krijgt of enkel nog op de sofa mag slapen. Nee, na bijscholing is het de hoogste tijd voor promotie. Als uw vrouw ietwat giechelig doet over uw prestaties in de slaapkamer, verkondigt u het blijde nieuws: voorlopig is de depressie over!
Houdt echter ook rekening met de derde mogelijkheid:  uw minnares kan uw hart breken. Na maanden, jaren van ongekend genot kan zij zomaar beslissen om met een ongebonden manspersoon in zee te gaan en zo haar droom van een eigen gezin waar te maken. Nachten zult u liggen woelen bij de gedachte aan haar sappige lijfje dat ligt te kronkelen in de harige handen van uw rivaal. Gelukkig zijn slapeloosheid en tranen ook symptomen van een depressie. Uw echtgenote zal u met veel liefde tegen haar troostende boezem trekken tot het ergste leed geleden is. Noem het de doorbraak: eindelijk komt al dat opgekropte verdriet los. En als u het niet alleen aankunt verwijst dr. Berchtwald u graag door naar zijn collega dr. Rundungen.



Eerder verschenen in Ché (juli)

1 opmerking: