Posts

DE PARABEL VAN HET WANDELBUSJE (krantencolumn)

Afbeelding
De traagste bus van het land, een Gents, elektrische wandelbusje, is gecrasht. De chauffeur was uitgestapt en zag niet dat het busje verder bolde tot tegen een poort. Daarbij raakte een voorbijganger gewond, omdat hij opzij moest springen. Ik had nog nooit van het wandelbusje gehoord. Maar nu weet ik dat het een gratis busje is, zonder gordels, dat mensen die minder goed ter been zijn door autovrij gebied transporteert, en wel tegen 6 km per uur. Toen mijn vriend het nieuws vernam, noemde hij de crash het regelrechte bewijs dat trager niet per se veiliger betekent. Hij haat snelheidsbeperkingen en fulmineerde dat telkens wanneer de limieten verlaagd worden, er op die plaatsen eerst minder ongevallen zijn en daarna juist meer: omdat men zich bij lagere snelheden te veilig kan gaan wanen. De chauffeur van het wandelbusje was onmiskenbaar zeer op zijn gemak. Mij stelt de crash met het wandelbusje juist gerust. Natuurlijk is het allesbehalve fijn dat die voorbijganger moest wegspringen voor…

KRAPPE SCHOENEN

Als een lome mammoet rust het eiland in de glinsterende, zilverige oceaan - af en toe schudt hij zijn pels: dan weer is het zonnig, dan weer bewolkt. De steile, donkere rotswanden zijn bezaaid met cactussen en majestueuze drakenbloedbomen. Overal bloeien exotische bloemen, er hangen sinaasappels aan de takken en felgekleurde vlinders doorklieven de lucht. Als Frutella-snoepjes kleven de pastelkleurige, geblokte huisjes tegen de berghellingen.
We hebben een auto gehuurd. Mijn vriend, die van haarspeldbochten houdt, zit achter het stuur terwijl ik hem de weg naar ons huisje wijs. Telkens raak ik zo afgeleid door het uitzicht dat ik de kaart uit het oog verlies en hem moet vragen rechtsomkeert te maken en alsnog bij het vorige kruispunt af te slaan. Hij moet erom lachen.
Het vakantiehuisje bevindt zich op een domein aan het einde van een doodlopend straatje, omringd door kleine muurtjes van lavasteen en mollige cactussen, en blikt uit over de oceaan. Het maakt deel uit van het levenswerk v…

DE STER VAN TEMPTATION (krantencolumn)

Afbeelding
Ik voel me bekocht omdat Yana Daems 'Temptation Island' vroeger verlaat. Nog voor de start van het programma wist ik al van alles over haar. In de krant las ik dat ze een blonde stoot is uit Oostende, werkzaam als nagelstyliste, hopend op een modellencarrière. Dat ze een afkeer heeft van naturel, meermaals aan haar lichaam liet sleutelen voor een zo nep mogelijk resultaat. Dat ze vol tatoeages staat en aan haar borstvergroting “670 cc aan humor” overhield. Dat ze toen al de ster van 'Temptation Island' was. Dat schiep verwachtingen. Verwachtingen die groter werden toen het programma begon en Yana haar intrede maakte: ze kwam aangereden, rechtop in een jeep vol vrouwen, en viel het meeste op dankzij haar joekels van borsten. Die deinden op en neer en deden me piekeren over het vlindereffect: als ze maar geen orkaan veroorzaakten. Yana zag er inderdaad onnatuurlijk uit, ik kon me met moeite voorstellen dat ze ooit al op de pot zat. En toen ging ze uitdagend voor de dee…

BEGRIJPEN (krantencolumn)

Afbeelding
Zit u vanavond aan het Valentijnsdiner, vergeet dan niet dat u uw partner niet begrijpt. Dat uw partner ú niet begrijpt, daarover hebt u mogelijk al bij te veel mensen geklaagd (die daar niets van snapten). Al ken ik koppels die langs elkaar heen praten en dat handig vinden: wie geen reactie verwacht, raakt ook niet teleurgesteld. Maar blijkbaar bestaan er vooral veel stellen die geloven dat ze elkaar goed begrijpen terwijl dat niet zo is. Céline Hinnekens, een klinisch psychologe, bestudeerde deze materie en onderzocht 150 Vlaamse koppels. Al ging de meerderheid ervan uit dat zij de gedachten en gevoelens van hun partner prima konden inschatten, toch bleek nog geen 20 procent daartoe in staat. Nog meer dan mannen zouden vrouwen hun partner van ingebeelde kritiek verdenken. Wellicht projecteren zij hun eigen onzekerheden op hen. Dat doen veel mensen. Niet alleen vrouwen. Eens je het principe doorhebt, zie je het overal gebeuren. Ik denk dat veel mensen elkaar slecht begrijpen. Een ande…

JAN MET DE PET (krantencolumn)

Afbeelding
Kent u dat gevoel? U neemt een selfie en de wereld om u heen verdwijnt, er is alleen nog uw hoofd, en misschien nog iets ter meerdere glorie van uzelf, maar het draait om u, niet een ander. Heerlijk! Nu is er een uitvinding die dat gevoel kan versterken, ook op momenten waarop u geen foto’s van uzelf neemt. Hulde aan de FocusCap, een pet met grote oogkleppen, zogenaamd ontworpen om u te helpen concentreren op de werkvloer. Wie de pet opzet, ziet niet wat er links of rechts van hem gebeurt, enkel datgene waarop hij focust. Op kantoor is dat een computerscherm. Maar buiten de werkuren kunt u de pet ook gebruiken om te zien wat u wil zien en niet te zien wat u niet wil zien. Het is als politiek bedrijven, ziet u, maar dan niet alleen voor politici maar ook voor Jan met de tja… pet. Indien u het hoofddeksel bovendien combineert met een koptelefoon die ruis onderdrukt, zo beweert de ontwerper, kunt u zich nog beter afsluiten. Wederom zeer welkom in drukke werkomgevingen, met rinkelende tele…

VALENTIJNSGEKTE (krantencolumn)

Afbeelding
Rond deze tijd van het jaar doe ik mijn uiterste best om begrip op te brengen. Valentijn is namelijk niet mijn ding. Ik ben voor de liefde - niet voor kleffe commando’s. Dus ik doe niet mee. Maar er is geen ontsnappen aan de Valentijnsgekte! Magazines maken dankbaar gebruik van het thema, tussen de kerstdinertips en het dieetadvies in. Bushokjes promoten tule slipjes en zoet parfum. Computer­winkels, optieken en apotheken weten plots wat ze met hun etalages kunnen doen: tussen de klavieren, brillen en hoestsiroop prijken harten van glanspapier. In mijn mailbox zit een dwingende ­­ e-mail van een saunacomplex: “Kom ongedwongen genieten van een hartverwarmende Valentijn!” En zaterdag is ‘Fifty Shades of Grey’ op tv, terwijl ook het slotdeel van die erotische trilogie een dezer in de bioscopen komt. Ik vind het ietwat vreemd dat we ons eerst druk maken over #MeToo en dan verlekkerd naar de bioscoop trekken om de grensoverschrijdende Mr Grey aan het werk te zien - in bloot bovenlijf. Maar…

BLITSE PRUIM (krantencolumn)

Afbeelding
Het afgelopen jaar werd wereldwijd 50 procent meer designervagina’s besteld. Vooral schaamlipcorrecties: volgens experts onder invloed van de porno-industrie. Misschien bestaan er dus koppels die samen porno kijken en dan in een lastig gesprek over esthetiek belanden, waarbij de vrouw beledigd de kamer uitbeent en hij haar na brult dat ze dan maar niet naar zijn voorkeur had moeten informeren. Drie weken later maken ze een afspraak met de plastisch chirurg: een investering in hun gezamenlijke toekomst. Om zich niet langer te schamen over datgene wat blijkbaar van nature niet oké was, beveelt de vrouw haar vriendinnen dezelfde plaatselijke verfraaiingswerken aan en pretendeert dat die haar leven hebben verbeterd. Waarop zij ook naar de chirurg spurten, misschien nog net op tijd voor Valentijn. Verandert een designervagina werkelijk je leven? Wie weet schrijd je daarmee zelfingenomen door de straten - je blik op oneindig, je zelfbeeld torenhoog - want jij weet: ik heb een blitse pruim. M…

Bijnieruitputting en hoogsensitiviteit

Afbeelding
In mijn boek Leven zonder filter bespreek ik onder andere het mogelijke verband tussen hoogsensitiviteit en bijnieruitputting. Regelmatig krijg ik e-mails van lezers die vermoeden dat ze zelf ook met bijnieruitputting kampen en daarover graag een geschikte arts zouden raadplegen. Ze vragen me dan naar de contactgegevens van mijn arts. Helaas heeft zij haar praktijk moeten stopzetten wegens familiale omstandigheden. Nu bestaat er wel een besloten groep op Facebook voor mensen met bijnieruitputting, dus mogelijk is het interessant om de vraag daar eens te stellen. Zo vind je misschien ook makkelijker iemand in je eigen buurt.
Veel beterschap en succes.

SELFIEPOES (krantencolumn)

Afbeelding
Een Brits kattenasiel zegt dat het steeds moeilijker is om zwarte katten aan een baasje te helpen. Die zouden namelijk nauwelijks zichtbaar zijn op selfies. En gezien almaar meer mensen foto’s van zichzelf op de sociale media posten, en daarbij graag een beroep doen op een fotogeniek huisdier dat extra likes scoort, zijn zwarte katten de klos. Ik herinner me nog hoe wij vroeger een poes uitzochten. Je dacht niet aan wat anderen vonden. Je trok naar een asiel of naar mensen die een nestje kittens hadden, en je zocht het dier uit dat jouw hart veroverde. Natuurlijk lette je op het uiterlijk van het beestje, maar net als bij andere relaties moest er vooral een vonk overslaan. Als kind vond ik dat magisch, het moment waarop je voor het eerst in de ogen van een dier kijkt en voelt: jij bent het! En dat is niet veranderd. Toen ik enkele jaren geleden mijn katten ging uitzoeken, eentje op een boerderij en eentje in een asiel, werd ik instant verliefd. Ik dacht niet aan hun exploitatie op de s…

MANUSCRIPT (column)

Afbeelding
Als ik wakker word, zie ik dat mijn vriend al op is en me een e-mail van zijn broer heeft geforward. Lovende woorden over zijn manuscript, dat zijn (kritische) broer als een van de eersten mocht lezen. Blij als een kind snel ik de trap af om mijn vriend te gaan omhelzen. Maar hij zit te telefoneren op de bank. Dus steek ik maar zwijgend een duim naar hem op en grijns breed. Hij lacht. Terwijl ik water opzet voor thee, herken ik de stem die in zijn oor roept. F. hangt aan de lijn: zo mogelijk de meest rock-’n-rolle figuur in ons vriendenbestand, met zijn cowboylaarzen, zijn twinkelende ogen en zijn regelmatige verzuchtingen dat hij weer “in zijne baldadige” is - een stemming die een ernstige vorm van kattenkwaad inhoudt. Ook F. mocht het manuscript lezen. Een van de personages is zelfs losjes op hem gebaseerd. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt. Of hij heeft gehuild van ontroering en gelachen als een demon, zoals alleen hij dat kan. Vermoedelijk wel, want de nieuwe roman van mijn vrie…

MUIZENISSEN (krantencolumn)

Afbeelding
Julie Bakker, een Belgische onderzoekster, werkt aan een lustmedicijn voor vrouwen. Vooralsnog krijgen vrouwen met een te laag libido testosteron toegediend. Dat veroorzaakt meer zin, maar ook baardgroei en een lage stem. Niet fijn voor de vrouw in kwestie. Ook niet voor haar partner, die plots een opgewonden Sinterklaas in bed aantreft. Bakker acht het echter mogelijk dat het hormoon kisspeptine - what’s in a name - wonderen verricht. Zij voerde proeven uit bij muizen en ontdekte twee reacties. De vrouwelijke muizen werden sterk aangetrokken door mannelijke feromonen én zij namen de juiste houding aan om het mannetje te ontvangen. Ik kan mij voorstellen dat deze berichtgeving sommige mannen - niet allemaal - het hoofd op hol brengt. Wellicht zien zij voor zich hoe die muizinnen transformeren in heuse lustmachines, kleine slettebakjes, met hun tongetjes uit hun kwijlende bekjes, het achterste obsceen hoog in de lucht. Dat schept nogal wat verwachtingen. Terwijl het vooralsnog onzeker is…